W drewnianej Chacie Kocyana (Os. Bajcary 6) przeniesionej w 1930 r. z Wisły Czarnego do Nowej Osady, owoce pracy miejscowych i okolicznych oraz zaolziańskich artystów (m.in. rzeźby, malunki na szkle, hafty i koronki) gubią się pośród mnóstwa przedmiotów obrazujących minioną codzienność Wisły.
W dwóch izbach przedzielonych przelotową sienią, miejscowy twórca ludowy Jan Kocyan, znany z oryginalnej korzenioplastyki i zabawek z lipowego drewna, oprócz otwartej w 1987 r. Izby Pracy Twórczej własnego imienia urządził także lapidarium przeszłości. Opowieść o dawnej Wiśle snują w nim żelazne garnki, formy na masło i drewniane łyżki, narzędzia stolarskie, bednarskie i kołodziejskie, tradycyjny strój wiślański, piec chlebowy, stare narty, szkolny kałamarz z gęsimi piórami do pisania, drewniany piórnik, liczydło i tabliczka do odrabiania lekcji a przy chacie, wśród kwiatów i ziół, ule obite na stary sposób korą.