Historia Wisły
Dawno, dawno temu, ok. XVI, XVII w., w okolicznych lasach słychać było tylko trzask wyrąbywanych drzew, z których drewno trafiało na cieszyński zamek. Na polanach, doglądane przez przybyłych tu Wołochów, pasło się bydło.
W 1643 r., z polecenia księżnej Elżbiety Lukrecji Cieszyńskiej wieś została wpisana do urbarza Księstwa Cieszyńskiego. Przypuszczalnie od początku była zamieszkiwana w większości przez zaczytanych w Biblii protestantów, jako że z 1644 r. pochodzi informacja o zamknięciu tutejszego kościoła ewangelickiego.
Od połowy XVII w. zwolennicy reformacji przybywali tutaj znęceni mniejszymi w górach niż na pozostałym obszarze Księstwa Cieszyńskiego prześladowaniami. Pasterstwem zajmowali się do początku XX w. Załamało się ono na skutek rozpoczęcia pod koniec XVIII w. działalności hut Śląska Cieszyńskiego potrzebujących dla siebie ogromnych ilości drewna. Dawne polany zaczęto stopniowo zalesiać a wypas poważnie ograniczać. Nie przeszkodziło to jednak w dalszym rozwoju miejscowości.
Od początku XIX stulecia coraz chętniej zaczęli ją odwiedzać miłośnicy górskich wędrówek, uczeni, wreszcie ludzie literatury i sztuki. W międzywojniu Wisła zajęła wyraziste miejsce na mapie polskich miejscowości wypoczynkowych. Zbudowano wówczas m. in. Dom Zdrojowy, basen kąpielowy i skocznię narciarską w Wiśle Głębcach. Postarano się o połączenia autobusowe i kolejowe.